Buna səbəb Elxan Məmmədovla Ramin Musayev arasındakı «müharibədir»Bakı Beynəlxalq Avtovağzalında ölümlə nəticələnən qəza baş verib. Bu barədə Lent.az-a Bakı Şəhər Baş Polis İdarəsindən məlumat verilib. Məlumatda bildirilib ki, fevralın 4-də günorta saatlarında Ələkbər Quliyev idarə etdiyi “İkarus” markalı avtobusla Cəlilabad rayon sakini Rahim Hüseynovu vurub.
R.Hüseynov aldığı xəsarətlərdən xəstəxanada keçinib.
Bakı Beynəlxalq Avtovağzalında ölümlə nəticələnən qəza baş verib. Bu barədə Lent.az-a Bakı Şəhər Baş Polis İdarəsindən məlumat verilib. Məlumatda bildirilib ki, fevralın 4-də günorta saatlarında Ələkbər Quliyev idarə etdiyi “İkarus” markalı avtobusla Cəlilabad rayon sakini Rahim Hüseynovu vurub.
R.Hüseynov aldığı xəsarətlərdən xəstəxanada keçinib.
Buna səbəb Elxan Məmmədovla Ramin Musayev arasındakı «müharibədir»
AFFA-nın baş katibi Elxan Məmmədovla Peşəkar Futbol Liqasının prezidenti Ramin Musayev arasındakı “müharibə” Rövnəq Abdullayevin də narazılığına səbəb olub. Xüsusən bu iki şəxsin nəzarətləri altında olan mətbuat orqanlarında bir-birinə qarşı kampaniya aparması AFFA prezidentinin sərt reaksiyası ilə nəticələnib.
Vəziyyəti düzəltmək istəyən Abdullayev təxminən bir ay əvvəl AFFA-nın binasında fövqəladə toplantı keçirib. AFFA-dakı mənbədən “fanat.az”a daxil olan məlumata görə, iclasda Musayev və Məmmədovla yanaşı, qurumun vitse-prezidentləri Rauf Əliyevlə Elşad Nəsirov da iştirak edib. Asossiasiya prezidenti onlara sonuncu dəfə xəbərdarlıq edib və aralarındakı “müharibə”ni dayandırmalarını tapşırıb.
Digər mənbədən verilən məlumata görə isə belə bir xəbərdarlığı Elşad Nəsirov Ramin Musayevə edib. Vitse-prezident PFL başqanını bununla bağlı Rövnəq Abdullayevə məlumat verməklə hədələyib.
Nəticə isə göz qabağındadır. Son dövrlər Musayevlə Məmmədovun arasındakı “atəşkəs”i mətbuatdan da müşahidə etmək mümkündür.
Buna səbəb Elxan Məmmədovla Ramin Musayev arasındakı «müharibədir»
AFFA-nın baş katibi Elxan Məmmədovla Peşəkar Futbol Liqasının prezidenti Ramin Musayev arasındakı “müharibə” Rövnəq Abdullayevin də narazılığına səbəb olub. Xüsusən bu iki şəxsin nəzarətləri altında olan mətbuat orqanlarında bir-birinə qarşı kampaniya aparması AFFA prezidentinin sərt reaksiyası ilə nəticələnib.
Vəziyyəti düzəltmək istəyən Abdullayev təxminən bir ay əvvəl AFFA-nın binasında fövqəladə toplantı keçirib. AFFA-dakı mənbədən “fanat.az”a daxil olan məlumata görə, iclasda Musayev və Məmmədovla yanaşı, qurumun vitse-prezidentləri Rauf Əliyevlə Elşad Nəsirov da iştirak edib. Asossiasiya prezidenti onlara sonuncu dəfə xəbərdarlıq edib və aralarındakı “müharibə”ni dayandırmalarını tapşırıb.
Digər mənbədən verilən məlumata görə isə belə bir xəbərdarlığı Elşad Nəsirov Ramin Musayevə edib. Vitse-prezident PFL başqanını bununla bağlı Rövnəq Abdullayevə məlumat verməklə hədələyib.
Nəticə isə göz qabağındadır. Son dövrlər Musayevlə Məmmədovun arasındakı “atəşkəs”i mətbuatdan da müşahidə etmək mümkündür.
Arzu Abdulla
arzuabdulla@gmail.com
Və ya nöyütbaz fatmanisələrimizə PETA nümunəsi
Yəqin xəbəriniz var, Pakistan prezidenti hər gün bir qara keçi kəsir. Kəsir ki, qara qüvvələr və cadu-piti ondan uzaq olsun. Deyir, prezident Əli Zərdari 2008-ci ildən bəri minlərlə keçini qurban kəsib. Kəsdiyi qurbanları kasıb əhaliyə paylayır. Yazıq prezident əlindən gələni edir ki, pakistanlılar kasıb yaşamasın. Amma çi fayda.
O gün bazardır. Deyirəm, doyunca yatım. Bir də görəm qapını uçurdurlar. Açıb, nə görsəm, yaxşıdır? Bir pakistanlı ağ dişlərinin çoxunu qara camalına dağıdıb, bujuteriya və yorğan-döşək üzünü “salam-sağ ol” eləməmiş sərdi yerə. Yerə sərən kimi də milli alverçilərimiz kimi başladı tərifə. Deyirəm, adam nə qədər naşükür olar. Buna deyirlər də Tanrısına təpik atan. Bədbəxtin oğlu, gedib, o qara keçinin ətindən yeyib kef eləmir, əlinə torbanı alıb düşüb hamarın canına. Vurub Pakistandan gəlib Bakıya ki, camaatı səhər yuxusundan eləsin. Amma pakistanlı müsəlman qardaşım gedəndən sonra ağlıma bir fikir gəldi. Bəlkə də pakistanlıları qara edən elə bu qara keçinin ətidir. Axı deyir, insanın yediyi onun üzünə çıxır. Yəni keçi yeyən keçiyə, ayı yeyən ayıya bənzəyir.
Söz heyvanlardan düşmüşkən, birini də deyim. Deməli, 150 ildən çoxdur ki, Kanadada suiti ovu mərasimi keçirilir. Hər dəfə yüz mindən çox suitini ovçular ovlayır. Dərisi daha keyfiyyətli olsun deyə diri-diri onun başına vurub uydurur, sonra isə dərisini soyurlar. Bəli. Diri-diri soyurlar dərisini. Buna etiraz edən PETA-çılar Kanadanın su və balıq naziri Şeanın başına tort keçiriblər. Şeanın Azərbaycandakı həmkarı isə dağ zirvələrini dolaşır. Dolaşır ki, Bakıda udduğu zibilli havanı ciyərlərindən çıxarsın. Şea aksiyaçılara deyib ki, siz ölsəniz də, Kanada hökuməti suiti ovunu qadağan etməyəcək. Deyim, bilin ki, bir ara Avropanın müxtəlif şəhərlərində PETA-çılar soyunaraq çılpaq bədənlərinə qırmızı boya çəkib küçələrə uzanırdılar. Guya bunlar, türkün məsəli, intim yerlərini göstərməklə suitilərin ovlanmasına etiraz edirlər. Amma ağlım bir şey kəsmədi. Məncə etirazın ən sivil formasını azərbaycanlılar edir ki, elə özlərinə paltarlı şəkildə nöyütü töküb od vururlar. Bəs nə, nolsun ki, son anındır, ölürsən. Axı abır-həya da yaxşı şeydir. Bir də ki, heç avropalıların ağlına nöyüt gəlməz də. Çünki nöyüt bizim milli və qara sərvətimizdir. Yəni qara keçinin ətini yeməkdən qaralan pakistanlılar kimi biz də nöyüt iyləməkdən nöyütbaz olmuşuq. Bir də görürsən biri əri ilə vuruşur və and içir ki, bu dəqiqə nöyütü töküb od vuracaq özünə. Gör hansısa Fatmanisə əri ilə dalaşanda deyə bilərmi ki, bu dəqiqə etiraz əlaməti olaraq paltarımı soyunub, üzümə neft çəkib, “Azadlıq” meydanında yaxamdan plakat asacam. Və plakata da yazacam ki, sənə, yəni Novruzəliyə ölüm olsun! Ay-hay dedilər ha. Bunların əli bir nöyütə, bir də özlərinə çatır. O ki qaldı Zərdariyə, onun işi o dünyalıqdır. Bu dünyada kimsənin onunla işi yox ki. Axı prezidentdir, deyir, ağa kəsən ətin qanı çıxmaz. Amma dəqiq bilirəm ki, o dünyada Zərdari cəhənnəmə düşəcək. Indiyə qədər kəsdiyi o qara keçilər də başının üstündə durub dayanmadan, düz qulağının dibində mələyəcəklər. Ömrü boyu tərif, mədhiyyə eşidən qulaq gör onda nə çəkəcək də…
Arzu Abdulla
arzuabdulla@gmail.com
Və ya nöyütbaz fatmanisələrimizə PETA nümunəsi
Yəqin xəbəriniz var, Pakistan prezidenti hər gün bir qara keçi kəsir. Kəsir ki, qara qüvvələr və cadu-piti ondan uzaq olsun. Deyir, prezident Əli Zərdari 2008-ci ildən bəri minlərlə keçini qurban kəsib. Kəsdiyi qurbanları kasıb əhaliyə paylayır. Yazıq prezident əlindən gələni edir ki, pakistanlılar kasıb yaşamasın. Amma çi fayda.
O gün bazardır. Deyirəm, doyunca yatım. Bir də görəm qapını uçurdurlar. Açıb, nə görsəm, yaxşıdır? Bir pakistanlı ağ dişlərinin çoxunu qara camalına dağıdıb, bujuteriya və yorğan-döşək üzünü “salam-sağ ol” eləməmiş sərdi yerə. Yerə sərən kimi də milli alverçilərimiz kimi başladı tərifə. Deyirəm, adam nə qədər naşükür olar. Buna deyirlər də Tanrısına təpik atan. Bədbəxtin oğlu, gedib, o qara keçinin ətindən yeyib kef eləmir, əlinə torbanı alıb düşüb hamarın canına. Vurub Pakistandan gəlib Bakıya ki, camaatı səhər yuxusundan eləsin. Amma pakistanlı müsəlman qardaşım gedəndən sonra ağlıma bir fikir gəldi. Bəlkə də pakistanlıları qara edən elə bu qara keçinin ətidir. Axı deyir, insanın yediyi onun üzünə çıxır. Yəni keçi yeyən keçiyə, ayı yeyən ayıya bənzəyir.
Söz heyvanlardan düşmüşkən, birini də deyim. Deməli, 150 ildən çoxdur ki, Kanadada suiti ovu mərasimi keçirilir. Hər dəfə yüz mindən çox suitini ovçular ovlayır. Dərisi daha keyfiyyətli olsun deyə diri-diri onun başına vurub uydurur, sonra isə dərisini soyurlar. Bəli. Diri-diri soyurlar dərisini. Buna etiraz edən PETA-çılar Kanadanın su və balıq naziri Şeanın başına tort keçiriblər. Şeanın Azərbaycandakı həmkarı isə dağ zirvələrini dolaşır. Dolaşır ki, Bakıda udduğu zibilli havanı ciyərlərindən çıxarsın. Şea aksiyaçılara deyib ki, siz ölsəniz də, Kanada hökuməti suiti ovunu qadağan etməyəcək. Deyim, bilin ki, bir ara Avropanın müxtəlif şəhərlərində PETA-çılar soyunaraq çılpaq bədənlərinə qırmızı boya çəkib küçələrə uzanırdılar. Guya bunlar, türkün məsəli, intim yerlərini göstərməklə suitilərin ovlanmasına etiraz edirlər. Amma ağlım bir şey kəsmədi. Məncə etirazın ən sivil formasını azərbaycanlılar edir ki, elə özlərinə paltarlı şəkildə nöyütü töküb od vururlar. Bəs nə, nolsun ki, son anındır, ölürsən. Axı abır-həya da yaxşı şeydir. Bir də ki, heç avropalıların ağlına nöyüt gəlməz də. Çünki nöyüt bizim milli və qara sərvətimizdir. Yəni qara keçinin ətini yeməkdən qaralan pakistanlılar kimi biz də nöyüt iyləməkdən nöyütbaz olmuşuq. Bir də görürsən biri əri ilə vuruşur və and içir ki, bu dəqiqə nöyütü töküb od vuracaq özünə. Gör hansısa Fatmanisə əri ilə dalaşanda deyə bilərmi ki, bu dəqiqə etiraz əlaməti olaraq paltarımı soyunub, üzümə neft çəkib, “Azadlıq” meydanında yaxamdan plakat asacam. Və plakata da yazacam ki, sənə, yəni Novruzəliyə ölüm olsun! Ay-hay dedilər ha. Bunların əli bir nöyütə, bir də özlərinə çatır. O ki qaldı Zərdariyə, onun işi o dünyalıqdır. Bu dünyada kimsənin onunla işi yox ki. Axı prezidentdir, deyir, ağa kəsən ətin qanı çıxmaz. Amma dəqiq bilirəm ki, o dünyada Zərdari cəhənnəmə düşəcək. Indiyə qədər kəsdiyi o qara keçilər də başının üstündə durub dayanmadan, düz qulağının dibində mələyəcəklər. Ömrü boyu tərif, mədhiyyə eşidən qulaq gör onda nə çəkəcək də…
![qan_tural[1]](http://azadliq.az/wp-content/uploads/qan_tural131.jpg "qan_tural[1]")
Qan Turalı
qan_tural@yahoo.com
Hər şey Isa bəyin Müsavatın Ali Məclisindəki çıxışından sonra başladı.
Isa bəy bəzi müxalifət liderlərini Moskvaya və Tehrana işləməkdə ittiham etdi. Siyasi kuluarlara yaxın olan bir yazar kimi söhbətin Lalə xanımdan getdiyini mən bilirdim. Uzun müddətdir Isa bəy və ətrafı Lalə xanım barədə bu söhbətləri yayırlar və hətta bəzi xarici ölkə səfirləri də mövzudan xəbərdardır. Odur ki, Əvəz bəy, daha sonra Lalə xanım Isa bəyin bu ittihamlarına cavab verdilər.
Siyasi mühit gərginləşdi, qarşılıqlı ittihamlar havada uçmağa başladı.
Lakin bu bilgi axınının içində diqqətli oxucular Isa bəyin “Bizim Yol” qəzetinə verdiyi müsahibədəki bir cümləyə diqqət yetirdilər. Isa bəyin o cümləsi belə idi: “Mənim informasiya mənbələrim ilk növbədə Azərbaycan hakimiyyətindəndir”.
YAP sədrinin müavini Əli Əhmədovun Isa Qəmbərə qahmar çıxdığını xatırladıb Isa bəyin mənbələri haqda danışaq:
Isa bəyə hakimiyyət daxilindən informasiya niyə sızdırılır? Bu vəziyyətdə Isa bəyin açıqlamaları real müxalifəti gərəksiz polemikalara çəkməkdən başqa heç nəyə yaramadı. Isa bəy nəyə görə bu informasiyaların hakimiyyət daxilindən sızdırıldığını etiraf edir? Isa bəy kifayət qədər ciddi siyasətçidir, sözünün çəkisini, yerini bilən adamdır. Buna görə də onun bu informasiyanı hökumətdən alması və sonra mənbəni açıqlaması məntiqli deyil. Kimsə bunu məntiqli sayırsa, onda Isa bəyin “MTN gədəsinin ixtiyarında olan adam” barədə açıqlaması məntiqli deyil. Çünki hakimiyyətdən informasiya alıb bu informasiyanı müxalifətin dağıdılması istiqamətində istifadə etmək və bunu etiraf etmək yuxarıdakı fikirlərə heç uyğun gəlmir. Məncə, Isa bəy bu informasiyaları heç də hakimiyyətdən almayıb, sadəcə olaraq özü haqda gərəksiz polemika yaratmaqla diqqəti mərkəzdən yayındırmaq məqsədi güdür…
Lalə Şövkətə gəlincə… Bir çoxları Lalə xanımın Isa bəy və Əli bəy kimi Ilham Əliyev haqda sərt danışmadığını əldə əsas tutaraq ondan narazı ola bilərlər. Lakin Lalə xanım kifayət qədər sərt və aydın mövqe qoyan bir adamdır, BMT-dəki səfir postundan, son parlament seçkilərində deputat mandatından imtina edib, dövlət katibi postundan istefa verib. Biz Əli Kərimlinin dediyi kimi milli təhlükəsizlik naziri olmadığımıza görə kimin “agent” olub-olmadığını bilə bilmərik. Bu agent söhbətləri də təzə deyil. Lakin qarşımızda yaxın tarix var və bu tarixə baxdıqda Lalə xanımın prinsipial mövqe tutduğunu görə bilərik və ona hörmətimizdə yanılmırıq.
Bu günlərdə Isa Qəmbərin müavini Qabil Hüseynlinin Ilham Əliyevin uğurlu iqtisadi siyasəti haqqında danışdığını yazmışdıq. Sülhəddin Əkbərin də bütün məqamlarda prinsipsiz mövqe tutduğu, hətta Ilham Əliyevdən sitat gətirəcək qədər opportunizmə yuvarlandığını görürük. Sülhəddin bəy Ali Məclisə sədr seçiləndən sonra Arif Hacılı demişdi ki, hakimiyyətin Müsavatla bağlı planı qalib gəldi. Isa bəy isə Arif Hacılının bu açıqlamasından sonra onu Müsavat partiyasının Icra Aparatına sədr təyin etdi. Müsavat partiyasının daxilində bu qədər dərin çatların olduğu bir məqamda başqanın başqa liderləri “agent” gözündə görməsi heç bir şeylə izah edilə bilməz.
Buraya qədər yazdıqlarım məntiqi mühakimələrdən doğan nəticələr idi. Lakin biz bir suala cavab tapmamışıq. Əslində ən vacib sual da elə budur: Isa bəy nəyə görə “agent” söhbətini ortalığa atdı? Mənim bir versiyam var. Isa bəy heç AXCP ilə də seçkiyə getmək istəmir. Doğrudur, o daim AXCP ilə ittifaqın zəruriliyindən danışır. Lakin elə bir şərt irəli sürür ki, bu şərti Əli Kərimlinin yerinə yetirməsi mümkün deyil. Şərt isə Lalə Şövkətin ayrılmasıdır. Əli Kərimli bir çox siyasi və mənəvi məqamlara görə ALP-ni buraxıb Müsavatla ittifaq qura bilməz. Çünki Müsavatın seçkiyə getmək üçün “Azadlıq” blokundan çıxdığı zaman Lalə xanım mandatı tullayıb “Azadlıq” blokuna girmişdi.
Məşhur bir məsəl var: Tısbağanı ya öldür, ya da çanağı üstə qoy, ikisi də birdir. Bu məsəli mövzumuzla bu cür uzlaşdıra bilərik, Ya AXCP ilə ittifaqa girmə, ya da ALP-siz AXCP-ni istə, ikisi də birdir. Hər iki məqamda Əli Kərimli çətin vəziyyətdə qalır. Əli bəy ya müxalifətin birliyinə qoşulmayaraq üzərinə tənqidlər yığmalı, ya da ALP-dən imtina edib Müsavatla birləşməlidir.
Qan Turalı
qan_tural@yahoo.com
Hər şey Isa bəyin Müsavatın Ali Məclisindəki çıxışından sonra başladı.
Isa bəy bəzi müxalifət liderlərini Moskvaya və Tehrana işləməkdə ittiham etdi. Siyasi kuluarlara yaxın olan bir yazar kimi söhbətin Lalə xanımdan getdiyini mən bilirdim. Uzun müddətdir Isa bəy və ətrafı Lalə xanım barədə bu söhbətləri yayırlar və hətta bəzi xarici ölkə səfirləri də mövzudan xəbərdardır. Odur ki, Əvəz bəy, daha sonra Lalə xanım Isa bəyin bu ittihamlarına cavab verdilər.
Siyasi mühit gərginləşdi, qarşılıqlı ittihamlar havada uçmağa başladı.
Lakin bu bilgi axınının içində diqqətli oxucular Isa bəyin “Bizim Yol” qəzetinə verdiyi müsahibədəki bir cümləyə diqqət yetirdilər. Isa bəyin o cümləsi belə idi: “Mənim informasiya mənbələrim ilk növbədə Azərbaycan hakimiyyətindəndir”.
YAP sədrinin müavini Əli Əhmədovun Isa Qəmbərə qahmar çıxdığını xatırladıb Isa bəyin mənbələri haqda danışaq:
Isa bəyə hakimiyyət daxilindən informasiya niyə sızdırılır? Bu vəziyyətdə Isa bəyin açıqlamaları real müxalifəti gərəksiz polemikalara çəkməkdən başqa heç nəyə yaramadı. Isa bəy nəyə görə bu informasiyaların hakimiyyət daxilindən sızdırıldığını etiraf edir? Isa bəy kifayət qədər ciddi siyasətçidir, sözünün çəkisini, yerini bilən adamdır. Buna görə də onun bu informasiyanı hökumətdən alması və sonra mənbəni açıqlaması məntiqli deyil. Kimsə bunu məntiqli sayırsa, onda Isa bəyin “MTN gədəsinin ixtiyarında olan adam” barədə açıqlaması məntiqli deyil. Çünki hakimiyyətdən informasiya alıb bu informasiyanı müxalifətin dağıdılması istiqamətində istifadə etmək və bunu etiraf etmək yuxarıdakı fikirlərə heç uyğun gəlmir. Məncə, Isa bəy bu informasiyaları heç də hakimiyyətdən almayıb, sadəcə olaraq özü haqda gərəksiz polemika yaratmaqla diqqəti mərkəzdən yayındırmaq məqsədi güdür…
Lalə Şövkətə gəlincə… Bir çoxları Lalə xanımın Isa bəy və Əli bəy kimi Ilham Əliyev haqda sərt danışmadığını əldə əsas tutaraq ondan narazı ola bilərlər. Lakin Lalə xanım kifayət qədər sərt və aydın mövqe qoyan bir adamdır, BMT-dəki səfir postundan, son parlament seçkilərində deputat mandatından imtina edib, dövlət katibi postundan istefa verib. Biz Əli Kərimlinin dediyi kimi milli təhlükəsizlik naziri olmadığımıza görə kimin “agent” olub-olmadığını bilə bilmərik. Bu agent söhbətləri də təzə deyil. Lakin qarşımızda yaxın tarix var və bu tarixə baxdıqda Lalə xanımın prinsipial mövqe tutduğunu görə bilərik və ona hörmətimizdə yanılmırıq.
Bu günlərdə Isa Qəmbərin müavini Qabil Hüseynlinin Ilham Əliyevin uğurlu iqtisadi siyasəti haqqında danışdığını yazmışdıq. Sülhəddin Əkbərin də bütün məqamlarda prinsipsiz mövqe tutduğu, hətta Ilham Əliyevdən sitat gətirəcək qədər opportunizmə yuvarlandığını görürük. Sülhəddin bəy Ali Məclisə sədr seçiləndən sonra Arif Hacılı demişdi ki, hakimiyyətin Müsavatla bağlı planı qalib gəldi. Isa bəy isə Arif Hacılının bu açıqlamasından sonra onu Müsavat partiyasının Icra Aparatına sədr təyin etdi. Müsavat partiyasının daxilində bu qədər dərin çatların olduğu bir məqamda başqanın başqa liderləri “agent” gözündə görməsi heç bir şeylə izah edilə bilməz.
Buraya qədər yazdıqlarım məntiqi mühakimələrdən doğan nəticələr idi. Lakin biz bir suala cavab tapmamışıq. Əslində ən vacib sual da elə budur: Isa bəy nəyə görə “agent” söhbətini ortalığa atdı? Mənim bir versiyam var. Isa bəy heç AXCP ilə də seçkiyə getmək istəmir. Doğrudur, o daim AXCP ilə ittifaqın zəruriliyindən danışır. Lakin elə bir şərt irəli sürür ki, bu şərti Əli Kərimlinin yerinə yetirməsi mümkün deyil. Şərt isə Lalə Şövkətin ayrılmasıdır. Əli Kərimli bir çox siyasi və mənəvi məqamlara görə ALP-ni buraxıb Müsavatla ittifaq qura bilməz. Çünki Müsavatın seçkiyə getmək üçün “Azadlıq” blokundan çıxdığı zaman Lalə xanım mandatı tullayıb “Azadlıq” blokuna girmişdi.
Məşhur bir məsəl var: Tısbağanı ya öldür, ya da çanağı üstə qoy, ikisi də birdir. Bu məsəli mövzumuzla bu cür uzlaşdıra bilərik, Ya AXCP ilə ittifaqa girmə, ya da ALP-siz AXCP-ni istə, ikisi də birdir. Hər iki məqamda Əli Kərimli çətin vəziyyətdə qalır. Əli bəy ya müxalifətin birliyinə qoşulmayaraq üzərinə tənqidlər yığmalı, ya da ALP-dən imtina edib Müsavatla birləşməlidir.
![mirze_sakit5[1]](http://azadliq.az/wp-content/uploads/mirze_sakit5128.jpg "mirze_sakit5[1]")
Mirzə Sakit
mirzesakit@gmail.com
Bir növbədənkənar inqilab istər könül!
Səslənirəm tribunadan mən bəylərə, bayanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Vətən bağrı parça-parça, torpağına qan çilənib
Yerdən qalxan nalələrdən, yurdumuza dərd ələnib
Dünən “Qalxın” deyən kəslər, bu gün nədən pərdələnib
Yer verməyin sıranızda pərdələnmiş şeytanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
O kəslər ki, xainləşib bardaş qurdu başqasıyla
Divan tutdu bu millətə başqasının qovğasıyla
Ilan kimi sürüklədi öz balasın arxasıyla
Lənət deyin, xalq malını əjdaha tək udanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Düz qırx ildir yadellilər bu torpaqdan bəhərlənir
Düz qırx ildir bu məmləkət öz içində qəhərlənir
Düz qırx ildir Azərbaycan rus diliylə zəhərlənir
Üsyan, üsyan yenə üsyan məmləkəti satanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Azadlıq tək o nemətin səsi gəlir çox dərindən
Üzə çıxır qazancımız bir iblisin ciblərindən
Bundan artıq nə gözləmək, Imperiya əsgərindən?
Baxın, baxın düşmənə sülh, bizə qurşun atanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Yükün tutub doqquz ayda qəflətindən şər doğanlar
Ayağının altındakı cənnət olmaz – hər doğanlar!
Salam olsun çöhrənizə, ey bətnindən ər doğanlar!,
Hər biriniz qalxıb deyin, doğduğunuz sultanlara,
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
- Bütün demokratik siyasi partiyaların gəncləri, birləşin! – Partiya sədrləri
";}s:3:"wfw";a:1:{s:10:"commentrss";s:36:"http://azadliq.az/?feed=rss2&p=46930";}s:5:"slash";a:1:{s:8:"comments";s:1:"0";}s:7:"summary";s:613:"Mirzə Sakit mirzesakit@gmail.com Bir növbədənkənar inqilab istər könül! Səslənirəm tribunadan mən bəylərə, bayanlara Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara! Vətən bağrı parça-parça, torpağına qan çilənib Yerdən qalxan nalələrdən, yurdumuza dərd ələnib Dünən “Qalxın” deyən kəslər, bu gün nədən pərdələnib Yer verməyin sıranızda pərdələnmiş şeytanlara Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara! O kəslər ki, xainləşib bardaş qurdu başqasıyla Divan tutdu bu millətə başqasının qovğasıyla Ilan kimi sürüklədi öz [...]";s:12:"atom_content";s:2109:"Mirzə Sakit
mirzesakit@gmail.com
Bir növbədənkənar inqilab istər könül!
Səslənirəm tribunadan mən bəylərə, bayanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Vətən bağrı parça-parça, torpağına qan çilənib
Yerdən qalxan nalələrdən, yurdumuza dərd ələnib
Dünən “Qalxın” deyən kəslər, bu gün nədən pərdələnib
Yer verməyin sıranızda pərdələnmiş şeytanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
O kəslər ki, xainləşib bardaş qurdu başqasıyla
Divan tutdu bu millətə başqasının qovğasıyla
Ilan kimi sürüklədi öz balasın arxasıyla
Lənət deyin, xalq malını əjdaha tək udanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Düz qırx ildir yadellilər bu torpaqdan bəhərlənir
Düz qırx ildir bu məmləkət öz içində qəhərlənir
Düz qırx ildir Azərbaycan rus diliylə zəhərlənir
Üsyan, üsyan yenə üsyan məmləkəti satanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Azadlıq tək o nemətin səsi gəlir çox dərindən
Üzə çıxır qazancımız bir iblisin ciblərindən
Bundan artıq nə gözləmək, Imperiya əsgərindən?
Baxın, baxın düşmənə sülh, bizə qurşun atanlara
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
Yükün tutub doqquz ayda qəflətindən şər doğanlar
Ayağının altındakı cənnət olmaz – hər doğanlar!
Salam olsun çöhrənizə, ey bətnindən ər doğanlar!,
Hər biriniz qalxıb deyin, doğduğunuz sultanlara,
Mən inqilab istəyirəm, haydı millət, meydanlara!
- Bütün demokratik siyasi partiyaların gəncləri, birləşin! – Partiya sədrləri
";s:14:"date_timestamp";i:1265358065;}i:5;a:14:{s:5:"title";s:29:"“Kürdün zəfər tarixi”";s:4:"link";s:26:"http://azadliq.az/?p=46927";s:8:"comments";s:35:"http://azadliq.az/?p=46927#comments";s:7:"pubdate";s:31:"Fri, 05 Feb 2010 08:17:19 +0000";s:2:"dc";a:1:{s:7:"creator";s:5:"admin";}s:8:"category";s:22:"Natiq Güləhmədoğlu";s:4:"guid";s:26:"http://azadliq.az/?p=46927";s:11:"description";s:556:"Natiq Güləhmədoğlu natnetaz@gmail.com Azərbaycanda “Diplomat” adlı qəzet çıxır. Bu qəzetdən mətbuat az yazmayıb. Belə yazılar həmişə məni həyəcanlandırıb. Məsələn, yazırdılar ki, bu qəzet kürdçülüyü tərənnüm edir, Azərbaycan dövlətçiliyini təhlükə altına salan məqalələr dərc edir, filan. Elə ötən ilin sonunda “Diplomat” BDU-da tələbələri əlbəyaxa döyüşə çıxarmışdı. Bir azərbaycanlı tələbə kürd tələbə yoldaşına bu qəzeti oxuduğuna görə irad tutmuşdu və [...]";s:7:"content";a:1:{s:7:"encoded";s:4911:"![natiq68[1]](http://azadliq.az/wp-content/uploads/natiq68123.jpg "natiq68[1]")
Natiq Güləhmədoğlu
natnetaz@gmail.com
Azərbaycanda “Diplomat” adlı qəzet çıxır. Bu qəzetdən mətbuat az yazmayıb. Belə yazılar həmişə məni həyəcanlandırıb. Məsələn, yazırdılar ki, bu qəzet kürdçülüyü tərənnüm edir, Azərbaycan dövlətçiliyini təhlükə altına salan məqalələr dərc edir, filan. Elə ötən ilin sonunda “Diplomat” BDU-da tələbələri əlbəyaxa döyüşə çıxarmışdı.
Bir azərbaycanlı tələbə kürd tələbə yoldaşına bu qəzeti oxuduğuna görə irad tutmuşdu və bundan sözləri çəpləşmiş, sonra da bir-birini qana bulamışdılar.
“Diplomat”ı oxumaq dünən mənə nəsib oldu. Qəzetin son buraxılışını baş redaktoru Tahir Süleymanlıdan dekabrda almışdım, sadəcə ona vaxt ayırmağa macal tapmırdım.
Onu təpədən dırnağa oxudum, qənaətim – bu qəzetin zərər verə biləcəyi yeganə bir subyekt varsa, o da zəhmətkeş kürd xalqıdır. Bəli, tam səmimi fikrimdir – bu cür qəzetlərlə türkçülük, Azərbaycan dövləti dağılıb süqut edəcəksə, etsin. Çünki, orta məktəbin divar qəzeti səviyyəsində məqalələrlə aşıb-daşan “Diplomat”a tab gətirməyən millət, xalq, dövlət ölümə layiqdir.
Amma təkrar edirəm ki, “Diplomat”ın Azərbaycanla bağlı zərrə qədər təhlükəsi yoxdur, sadəcə bu qəzet karikaturalar toplusudur. Ən acısı budur ki, kürd təəssübkeşi kimi görünmək istəyən bu qəzet qocaman xalqın keçdiyi yolu gülüş obyektinə döndərir, onu parodiya materialı edir.
Təəssüf ki, kürd ziyalıları bu günə qədər bu saxta görsənişə etirazlarını bildirmir. Yəqin ki, onlar da gülüb keçirlər. Dostlar, parodiyaya ölmək ayıb deyil, amma gülüb keçmək də olmaz, bir az düşünmək gərəkdir.
Faktdan uzaq qaçmayaq. Qəzetin müəllifi Sabahəddin Eloğlu “Kürd xalqının zəfər tarixindən” poemasının bir parçasını oxucularıyla bölüşüb.
Poemada göstərilir ki, kürdlər mezazoy, kaynazoy erasında belə yaşayıb, Şumerlər, amazonlar kürdün yanında uşaq-muşaq olub. Nuh peyğəmbər kürddür, lullar, kutilər, lullubeylər dövlətini kürdlər qurub, yunanlar kürddən törəyib, çeçenlər, ləzgilər, abxazlar da. Bundan başqa dünyada təkallahlılığı kürdlər yaradıb, islamı da xristianlardan onlar qoruyub və ümumiyyətlə bilirsinizmi, yer üzərində ədalət adlı məvhumu kürdlər yaradıb. Gəlin, şairin özünə söz verək, bir az feyziyab olaq.
“Qədim Amazonlar, qədim Şumerlər,
Göz açıb kürdləri atlı görüblər,
Nilin sahilindən ta Çinə qədər,
Abadlıq işləri görmüşlər kürdlər”
Rəhmətlik Səbahəddin müəllim dünyada harmoniyanı qoruyan qüvvəni də özünəməxsus formada izah edib:
“Kürdün saxladığı saysız quzular,
demişlər azalsa həyat pozular”
Şair yallının, muğamatın və qaya rəsmlərinin kürd icadı olduğunu qeyd edəndən sonra yazır ki, ehh, xainlər olmasa, bu xalq xarüqələr yaratmağa qadirdir:
“Xainlik olmasa, inan ki, kürdlər,
Qayada bağ salıb məhsul götürər.
Şərqin şahlarını kürdlər qorumuş,
Kürd olan sarayda sakitlik olmuş”
Nəhayət, şairin bir tövsiyəsini dinləyib poemaya son verək:
“Kürd ilə dostluğu bacarsan əgər,
Sənə quzu kəsər ölənə qədər”
Işin ən absurd tərəfi bilirsinizmi nədir? Qəzetin baş redaktoru hörmətli Tahir müəllim əqidəcə marksist olduğunu deyir. Belə başa düşdüm ki, Tahir müəllim kürd xalqının tarixini necə bilirsə, marksizmi də o cür bilir.
Savadsızlığın ləğvi kampaniyası çərçivəsində “Diplomat”ın zəhmətkeş kollektivinə və baş redaktoruna xatırlatmaq istərdim ki, marksizm üstün xalq anlayışını rədd edir. Bütün xalqların sadədən mürəkkəbə spiralvari inkişaf yolu keçdiyini müdafiə edir, dini, peyğəmbərliyi və ümumiyyətlə fövqəltəbii nə varsa hamısını puç və xülya sayır.
Tahir müəllim, bu sadə həqiqətləri bilmirsə, eybi yox, mümkündür ki, rəhmətlik şairin də belə şeylərdən xəbəri olmayıb. O, bu poemanı sadəcə bekarçılığı öldürmək üçün yazıb atıb. Hər yazılan şeirə, məqaləyə bu qədər ciddi yanaşmaq olmaz, Tahir müəllim.
Yox, məqsədiniz oxucularınıza intellektual məzmunlu gülüş təqdim etməkdirsə, durmaq yox, yola davam. Mən bu gündən oldum sizin daimi oxucunuz.
Natiq Güləhmədoğlu
natnetaz@gmail.com
Azərbaycanda “Diplomat” adlı qəzet çıxır. Bu qəzetdən mətbuat az yazmayıb. Belə yazılar həmişə məni həyəcanlandırıb. Məsələn, yazırdılar ki, bu qəzet kürdçülüyü tərənnüm edir, Azərbaycan dövlətçiliyini təhlükə altına salan məqalələr dərc edir, filan. Elə ötən ilin sonunda “Diplomat” BDU-da tələbələri əlbəyaxa döyüşə çıxarmışdı.
Bir azərbaycanlı tələbə kürd tələbə yoldaşına bu qəzeti oxuduğuna görə irad tutmuşdu və bundan sözləri çəpləşmiş, sonra da bir-birini qana bulamışdılar.
“Diplomat”ı oxumaq dünən mənə nəsib oldu. Qəzetin son buraxılışını baş redaktoru Tahir Süleymanlıdan dekabrda almışdım, sadəcə ona vaxt ayırmağa macal tapmırdım.
Onu təpədən dırnağa oxudum, qənaətim – bu qəzetin zərər verə biləcəyi yeganə bir subyekt varsa, o da zəhmətkeş kürd xalqıdır. Bəli, tam səmimi fikrimdir – bu cür qəzetlərlə türkçülük, Azərbaycan dövləti dağılıb süqut edəcəksə, etsin. Çünki, orta məktəbin divar qəzeti səviyyəsində məqalələrlə aşıb-daşan “Diplomat”a tab gətirməyən millət, xalq, dövlət ölümə layiqdir.
Amma təkrar edirəm ki, “Diplomat”ın Azərbaycanla bağlı zərrə qədər təhlükəsi yoxdur, sadəcə bu qəzet karikaturalar toplusudur. Ən acısı budur ki, kürd təəssübkeşi kimi görünmək istəyən bu qəzet qocaman xalqın keçdiyi yolu gülüş obyektinə döndərir, onu parodiya materialı edir.
Təəssüf ki, kürd ziyalıları bu günə qədər bu saxta görsənişə etirazlarını bildirmir. Yəqin ki, onlar da gülüb keçirlər. Dostlar, parodiyaya ölmək ayıb deyil, amma gülüb keçmək də olmaz, bir az düşünmək gərəkdir.
Faktdan uzaq qaçmayaq. Qəzetin müəllifi Sabahəddin Eloğlu “Kürd xalqının zəfər tarixindən” poemasının bir parçasını oxucularıyla bölüşüb.
Poemada göstərilir ki, kürdlər mezazoy, kaynazoy erasında belə yaşayıb, Şumerlər, amazonlar kürdün yanında uşaq-muşaq olub. Nuh peyğəmbər kürddür, lullar, kutilər, lullubeylər dövlətini kürdlər qurub, yunanlar kürddən törəyib, çeçenlər, ləzgilər, abxazlar da. Bundan başqa dünyada təkallahlılığı kürdlər yaradıb, islamı da xristianlardan onlar qoruyub və ümumiyyətlə bilirsinizmi, yer üzərində ədalət adlı məvhumu kürdlər yaradıb. Gəlin, şairin özünə söz verək, bir az feyziyab olaq.
“Qədim Amazonlar, qədim Şumerlər,
Göz açıb kürdləri atlı görüblər,
Nilin sahilindən ta Çinə qədər,
Abadlıq işləri görmüşlər kürdlər”
Rəhmətlik Səbahəddin müəllim dünyada harmoniyanı qoruyan qüvvəni də özünəməxsus formada izah edib:
“Kürdün saxladığı saysız quzular,
demişlər azalsa həyat pozular”
Şair yallının, muğamatın və qaya rəsmlərinin kürd icadı olduğunu qeyd edəndən sonra yazır ki, ehh, xainlər olmasa, bu xalq xarüqələr yaratmağa qadirdir:
“Xainlik olmasa, inan ki, kürdlər,
Qayada bağ salıb məhsul götürər.
Şərqin şahlarını kürdlər qorumuş,
Kürd olan sarayda sakitlik olmuş”
Nəhayət, şairin bir tövsiyəsini dinləyib poemaya son verək:
“Kürd ilə dostluğu bacarsan əgər,
Sənə quzu kəsər ölənə qədər”
Işin ən absurd tərəfi bilirsinizmi nədir? Qəzetin baş redaktoru hörmətli Tahir müəllim əqidəcə marksist olduğunu deyir. Belə başa düşdüm ki, Tahir müəllim kürd xalqının tarixini necə bilirsə, marksizmi də o cür bilir.
Savadsızlığın ləğvi kampaniyası çərçivəsində “Diplomat”ın zəhmətkeş kollektivinə və baş redaktoruna xatırlatmaq istərdim ki, marksizm üstün xalq anlayışını rədd edir. Bütün xalqların sadədən mürəkkəbə spiralvari inkişaf yolu keçdiyini müdafiə edir, dini, peyğəmbərliyi və ümumiyyətlə fövqəltəbii nə varsa hamısını puç və xülya sayır.
Tahir müəllim, bu sadə həqiqətləri bilmirsə, eybi yox, mümkündür ki, rəhmətlik şairin də belə şeylərdən xəbəri olmayıb. O, bu poemanı sadəcə bekarçılığı öldürmək üçün yazıb atıb. Hər yazılan şeirə, məqaləyə bu qədər ciddi yanaşmaq olmaz, Tahir müəllim.
Yox, məqsədiniz oxucularınıza intellektual məzmunlu gülüş təqdim etməkdirsə, durmaq yox, yola davam. Mən bu gündən oldum sizin daimi oxucunuz.
Elnur Astanbəyli
murdar81@rambler.ru
Ilham Əliyev ordudakı məlum və məşum qətliam qarşısında susdu. Indi hər kəs bunu dartışır. Hər kəs özünə və bir-birinə bu sualı verir: ölkədə daha hansı dəhşətli hadisə baş verməlidir ki, Ilham Əliyev danışsın? Amma kimsə demir ki, nə danışsın. Insafən, çıxıb da, “bu ölkədə əsl faciə mən Azərbaycanda hakimiyyətin təpəsinə oturduqda baş vermişdi” söyləyəcək deyil hər halda.
Ötən il Neft Akademiyasındakı qətliam zamanı da susmuşdu. Bu da yetməmişdi, orada öldürülən çiçəyi burnunda gənclərin qanı üstündən “Gül bayramı”na getmişdi. Atasının xatirəsinin onun üçün bütöv bir xalqdan daha əziz, daha doğma olduğunu ortaya qoymuşdu. Oysa Neft Akademiyasında hansısa qapı-pəncərəni dəyişmiş olsaydılar, qırmızı lentini kəsməyə tərəddüdsüz gedərdi.
Bəlkə də dünyanın heç yerində xalqdan bu qədər qopmuş bir prezident yoxdur. Dünyanın heç bir yerində özünü xalqın ağrılarından, qayğılarından, məşəqqətlərindən bu qədər uzaq tutmuş bir prezident tapa bilməzsiniz bəlkə də. Gecə-gündüz yazırıq: Ilham Əliyev bu ölkənin problemlərinin, dərd-sərinin prezidenti deyil, sərvətlərinin, var-dövlətinin prezidentidir. Yazırıq, amma biriləri hələ də ondan ölkənin dar günündə xalqla kürək-kürəyə, ürək-ürəyə olacağını gözləyir.
Nə deyəcəyimi bilmirəm. Klaviaturalara yazıq! Barmaqlarımıza yazıq!
***
Oxuculardan biri elektron poçtuma ABŞ səfirinin şöbə müdiri Terri Devidsonun müsahibəsini yollayıb. Səhv etmirəmsə, müsahibə “Yeni Müsavat” qəzetinin keçən saylarının birində dərc olunub. Oxucunun niyyətini anlamamaq mümkün deyil. Cənab Devidson müsahibəsində “ABŞ gəlib kiminsə yerinə dəyişiklik etməyəcək” deyir.
Bəh, bəh, bəh! Oxuyan da gecə-gündüz Obamadan Ilham Əliyevi tənqid edən köşələr yazmasını gözlədiyimizi zənn edər. Mitinqlərə çıxmasını, başını polis dubinkası altına verib bu qansız rejimi çökdürməsini gözlədiyimizi düşünər.
Cənab Devidson, zatən üç xarici radiostansiyanızı qorumağa belə hünəriniz çatmayandan sonra xalqımız sizdən əlini çoxdan üzüb. Halbuki, o üç radionun yerinə bu hakimiyyət sizin Xəzərdə üç neft buruğunuzu bağlasaydı, çoxdan bombalarınızı başımızdan yağdırmışdınız. Havayı yerə çənənizi yormusunuz, sizdən dəyişiklik-zad gözləyən yoxdur.
Yetər ki, bu xalq oğurlanmış səslərini geri almaq üçün meydanlara axışanda Prezident Aparatına zəng vurub “ictimai asayişi bərpa edin!” göstərişi verməyin. Yetər ki, hər saxta seçkidən sonra “demokratiyaya doğru bir addım” silsiləsindən növbəti gic bəyanatı verməyin. Yetər ki, hər ayın əvvəli, ortası, axırı bu anti-insani rejimi strateji müttəfiqiniz elan edib, onun qoltuğuna daha iri qarpız verməyin. Yoxsa inanın ki, biz özümüz öz başımızın çarəsinə sizdən daha yaxşı baxmağın yolunu bilirik.
***
Elə ki, ordudakı o məlum və məşum qətliam baş verdi, bir göz qırpımında hüquq müdafiəçisindən hakimiyyət müdafiəçisinə çevrilmiş Çingiz Qənizadənin çörəyinə yağ sürtüldü sanki. Hər kəs bu dəhşətin səbəbləri və səbəbkarları ilə uğraşarkən cənab Qənizadə “Müdafiə nazirinin yanında Ictimai Nəzarət Komitəsi yaradılsın” təklifini irəli sürdü.
Bəlli ki, ədliyyə naziri yanında Ictimai Nəzarət Komitəsinin yaradılması, Çingiz müəllimin də o komitənin əvəzedilməz üzvünə çevrilməsi sabiq hüquq müdafiəçisinin işinə yarayıb. Dişində şirə qalıb. Əlbəttə, nə qədər çox nazirin, nazirliyin yanında Ictimai Nəzarət Komitəsinin üzvü olarsınızsa, “şirə”niz də o qədər bol olar.
Səhər oxudum qəzetlərdən, Dövlət Baytarlıq Xidmətinin rəisi, qısaca, ölkənin baş baytarı Ismayıl müəllim Həsənovun brüsselyoz əleyhinə icad etdiyi preparat “fıs” çıxıbmış. Hay-küylə “elmi kəşf” dedikləri o preparatın filfilo olduğu aydınlaşıbmış. Oysa bunun üçün nə qədər pulun başına daş salıblar, Allah bilir. Aman, nə isə, məni heç ilgiləndirməz. Sadəcə, bayaqdan bəri gözüm xəbər saytlarındadır, bəlkə Çingiz Qənizadə bir Ictimai Nəzarət Komitəsini də Dövlət Baytarlıq Xidməti yanında yaratmağı təklif edər deyə.
Elnur Astanbəyli
murdar81@rambler.ru
Ilham Əliyev ordudakı məlum və məşum qətliam qarşısında susdu. Indi hər kəs bunu dartışır. Hər kəs özünə və bir-birinə bu sualı verir: ölkədə daha hansı dəhşətli hadisə baş verməlidir ki, Ilham Əliyev danışsın? Amma kimsə demir ki, nə danışsın. Insafən, çıxıb da, “bu ölkədə əsl faciə mən Azərbaycanda hakimiyyətin təpəsinə oturduqda baş vermişdi” söyləyəcək deyil hər halda.
Ötən il Neft Akademiyasındakı qətliam zamanı da susmuşdu. Bu da yetməmişdi, orada öldürülən çiçəyi burnunda gənclərin qanı üstündən “Gül bayramı”na getmişdi. Atasının xatirəsinin onun üçün bütöv bir xalqdan daha əziz, daha doğma olduğunu ortaya qoymuşdu. Oysa Neft Akademiyasında hansısa qapı-pəncərəni dəyişmiş olsaydılar, qırmızı lentini kəsməyə tərəddüdsüz gedərdi.
Bəlkə də dünyanın heç yerində xalqdan bu qədər qopmuş bir prezident yoxdur. Dünyanın heç bir yerində özünü xalqın ağrılarından, qayğılarından, məşəqqətlərindən bu qədər uzaq tutmuş bir prezident tapa bilməzsiniz bəlkə də. Gecə-gündüz yazırıq: Ilham Əliyev bu ölkənin problemlərinin, dərd-sərinin prezidenti deyil, sərvətlərinin, var-dövlətinin prezidentidir. Yazırıq, amma biriləri hələ də ondan ölkənin dar günündə xalqla kürək-kürəyə, ürək-ürəyə olacağını gözləyir.
Nə deyəcəyimi bilmirəm. Klaviaturalara yazıq! Barmaqlarımıza yazıq!
***
Oxuculardan biri elektron poçtuma ABŞ səfirinin şöbə müdiri Terri Devidsonun müsahibəsini yollayıb. Səhv etmirəmsə, müsahibə “Yeni Müsavat” qəzetinin keçən saylarının birində dərc olunub. Oxucunun niyyətini anlamamaq mümkün deyil. Cənab Devidson müsahibəsində “ABŞ gəlib kiminsə yerinə dəyişiklik etməyəcək” deyir.
Bəh, bəh, bəh! Oxuyan da gecə-gündüz Obamadan Ilham Əliyevi tənqid edən köşələr yazmasını gözlədiyimizi zənn edər. Mitinqlərə çıxmasını, başını polis dubinkası altına verib bu qansız rejimi çökdürməsini gözlədiyimizi düşünər.
Cənab Devidson, zatən üç xarici radiostansiyanızı qorumağa belə hünəriniz çatmayandan sonra xalqımız sizdən əlini çoxdan üzüb. Halbuki, o üç radionun yerinə bu hakimiyyət sizin Xəzərdə üç neft buruğunuzu bağlasaydı, çoxdan bombalarınızı başımızdan yağdırmışdınız. Havayı yerə çənənizi yormusunuz, sizdən dəyişiklik-zad gözləyən yoxdur.
Yetər ki, bu xalq oğurlanmış səslərini geri almaq üçün meydanlara axışanda Prezident Aparatına zəng vurub “ictimai asayişi bərpa edin!” göstərişi verməyin. Yetər ki, hər saxta seçkidən sonra “demokratiyaya doğru bir addım” silsiləsindən növbəti gic bəyanatı verməyin. Yetər ki, hər ayın əvvəli, ortası, axırı bu anti-insani rejimi strateji müttəfiqiniz elan edib, onun qoltuğuna daha iri qarpız verməyin. Yoxsa inanın ki, biz özümüz öz başımızın çarəsinə sizdən daha yaxşı baxmağın yolunu bilirik.
***
Elə ki, ordudakı o məlum və məşum qətliam baş verdi, bir göz qırpımında hüquq müdafiəçisindən hakimiyyət müdafiəçisinə çevrilmiş Çingiz Qənizadənin çörəyinə yağ sürtüldü sanki. Hər kəs bu dəhşətin səbəbləri və səbəbkarları ilə uğraşarkən cənab Qənizadə “Müdafiə nazirinin yanında Ictimai Nəzarət Komitəsi yaradılsın” təklifini irəli sürdü.
Bəlli ki, ədliyyə naziri yanında Ictimai Nəzarət Komitəsinin yaradılması, Çingiz müəllimin də o komitənin əvəzedilməz üzvünə çevrilməsi sabiq hüquq müdafiəçisinin işinə yarayıb. Dişində şirə qalıb. Əlbəttə, nə qədər çox nazirin, nazirliyin yanında Ictimai Nəzarət Komitəsinin üzvü olarsınızsa, “şirə”niz də o qədər bol olar.
Səhər oxudum qəzetlərdən, Dövlət Baytarlıq Xidmətinin rəisi, qısaca, ölkənin baş baytarı Ismayıl müəllim Həsənovun brüsselyoz əleyhinə icad etdiyi preparat “fıs” çıxıbmış. Hay-küylə “elmi kəşf” dedikləri o preparatın filfilo olduğu aydınlaşıbmış. Oysa bunun üçün nə qədər pulun başına daş salıblar, Allah bilir. Aman, nə isə, məni heç ilgiləndirməz. Sadəcə, bayaqdan bəri gözüm xəbər saytlarındadır, bəlkə Çingiz Qənizadə bir Ictimai Nəzarət Komitəsini də Dövlət Baytarlıq Xidməti yanında yaratmağı təklif edər deyə.
Seymur Həziyev
Ölkəni bürümüş ölüm kabusunun arxasında nə durur?
Son günlər ölkənin ən diqqət çəkən hadisələri intiharlardır. Insanlar bu və ya başqa motivdən özlərinə qəsd edirlər. Sosial vəziyyətin pisliyindən, hüquq-mühafizə orqanlarının ədalətsizliyindən və bu kimi onlarla səbəbdən baş verir intiharlar. Bəlkə də bizim saydığımız səbəblərin heç biri rol oynamır bu olaylarda. Amma əsas odur ki, insanlar özlərinə qəsd etmək yolunu seçirlər və bu qəsd prosesi müəyyən bir həddə qədər şüurlu, daha doğrusu, yarım şüurlu halda baş verir. Bəzi hallarda isə bu cür özünəqəsdlər hansısa vəziyyətdən çıxış yoludur. Azərbaycanda baş verən intihar hallarının sıxlığı və ardıcıllığı bizi vadar etdi ki, bu olayların incələnməsini aparaq və özünəqəsdin motivlərini oxuculara təqdim edək. Bu yazının məqsədi heç də maraqlı bir materialla oxucu diqqəti qazanmaq deyil. Bizim əsas ideyamız kütləvi psixoloji yayqınlıq halında olan intiharı yaradan səbəbləri ortaya çıxarmaq və özünəqəsdin heç də uğurlu yol olmadığını dəyərli oxucularımız vasitəsiylə xalqa yaymaqdır.
Melanxoliya sonuncu səbəbdir…
Intihar hallarını daha çox qəsdçilərin melanxolik temperamenti ilə şərh edirlər. Özünə qapılmaq, daxili aləmin gərginliyi, aşırı romantizm və sairə insana real həyat hadisələri ilə bacarmaqda mane ola bilər və psixoloji çıxılmazlıq özünəqəsdi “əsaslandırar”. Amma müxtəlif temperamentdən, peşədən və ya yaşdan, zümrədən olan insanların özlərinə qəsd etmələri araşdırmanın çoxşaxəli aparılmasına əsas verir. Azərbaycanda bu və ya digər dövlət orqanlarının fəaliyyətsizliyi, daha doğrusu, qanuni fəaliyyət göstərməməsi də intiharlara səbəb ola bilir. Sonuncu intihar hadisəsi BDU-nun tələbəsinin özünü asmasıdır. Bu hadisədə ola bilsin ki, melanxolik bir səbəb, temperamental uyumsuzluq axtarmaq olar. Baxmayaraq ki, bu da bir səbəb kimi zəif əsaslıdır. Nədən ki, hətta bir melanxolik insanın da özünü öldürməsi, ya da bu fikrə düşməsi üçün hansısa çıxılmazın olması şərtdir. Bu çıxılmaz müxtəlif hallarda başqa-başqa motivli ola bilər. Məsələn, sevgi məsələsi, hansısa yalanın ictimailəşməsi qorxusu və s. Belə hallar ola bilir. Amma bütün hadisələri eyni motiv əsasında təhlil və təqdim etmək də doğru olmaz. Azərbaycan kimi ölkələrdə bir sıra dəyərlər sıradan çıxıb. Məsələn, sevgi, səmimiyyət, utanmaq, ictimai qınaqdan çəkinmək və s. Bu tip ölkələrdə özünəqəsdlər heç vaxt hansısa dəyərin aşınmasına etiraz əlaməti olaraq baş vermir. Yəni melanxoliya indi ikinci dərəcəlidir. Çünki hissi aləm kompleks olaraq ölgünləşib və insanlar daha çox bioloji olaraq var olmağa və davam etməyə cəhd edirlər. Bu o deməkdir ki, artıq cəmiyyətdə bioehtiyaclar bütün heyvani hiss və tələbləri önə çıxarıb. Elə isə can qorxusu və yaşamaq istəyi güclü olmalıdır. Özünə qəsdə nə vadar edir???
Islam dininin olduğu ölkələrdə intihar halları xüsusən zəif müşahidə olunur. Bu dinin qayda və vədlərində açıq deyilir ki, qəsdçi Yaradan tərəfindən ciddi cəzalanır. Yəni özünə bu və ya başqa formada əziyyət verənlər, ya da qəsd edənlər axirətdə cəhənnəmlə müjdələniblər. Amma Azərbaycanda dindarların arasında da belə hallar çıxır – özlərini öldürənlər, ya da öz əqidə yoldaşlarını. Elə isə araşdırılmalı istiqamətlər tamam başqa olmalıdır. Azərbaycanda hakim psixoloji vəziyyət nədir? Insanlar öz durumlarından narazı olduqda onu dəyişdirmək gücündədirlərmi? Belə bir imkan olmadıqda nə etməli? Bu sualları təqdim edəcəyimiz faktların araşdırılması zamanı cavablandırmağa çalışacağıq.
Özünü öldürən iş adamı
Bakı rayonlarından birində iş adamı özünü yandırdı. Bir neçə ay öncə baş verən olayda qəsdçinin ölümünə başqa şəxslər mane oldular və onu xilas etdilər. Amma hadisədən bir neçə gün sonra həmin iş adamı özünü asaraq həyatına qəsd edir. Bu hadisə geniş araşdırma predmeti olmalıdır. Təkcə ölüm faktı kimi yox. Həm də ağır psixoloji hadisə kimi. Əgər bir nəfər özünü melanxoliyadan yandırırsa və ölümcül haldan xilas olursa, deməli o, ölümə cəhdin əzabını yaşayır. Yenidən ölümə cəhd edirsə, deməli, söhbət melanxoliyadan getmir. Onu yaşamağa qoymayan səbəb, yaxud səbəblər daha əzabverici və ya sıxıcıdır. Azərbaycanda “müstəqil iş adamı” anlayışı nə qədər ciddi təsir bağışlayır – bu da bir məsələdir. Yəni hansısa oliqarxın biznes işlərini görən adam özünü öldürürsə, bu həm də həmin oliqarxla onun münasibətləri sistemində aydınlaşdırılmalıdır. Daha praktik bir təhlükə tamam başqa aspektlərdən – ola bilsin ailəsini, ya da hansısa konkret yaxınını təqib etdiyi üçün və bunun müqabilində ölməkdən başqa yol təklif edilmədiyindən bu yola əl atılıb.
Dövlət məmuru özünü asır…
Sumqayıtda “Bağlar idarəsi”nin müdiri özünü asmışdı. Altı uşağını atasız qoyub, özünü öldürür. Belə bir sual ortaya çıxır ki, altı uşaq sahibi olmağa hazır olan şəxs özünü hansı halda öldürə bilər? Bu olayın araşdırılmasında təbii ki, qeyri-rəsmi versiya daha həqiqi idi. Rəhbərlik etdiyi idarənin balansında olan torpaqları satmaq üçün daha vəzifəli şəxsdən şifahi göstəriş alan məmur bu işi görür. Bütün pulları alır. Torpaqların paylanması anında bu səlahiyyət onun idarəsindən alınıb, verilir bələdiyyə strukturlarına. Iki milyon manata qədər borc içində altı uşaqla ortada qalan adama isə pulların böyük qismini mənimsəmiş iri məmurdan heç bir yardım gəlmir. Təbii ki, borc sahibləri ya torpağı, ya da pulu tələb edirlər. Qaçmaq ailəni girov qoymaq deməkdir. Yenə də böyüklərin “təklif” etdiyi variant qalır – öl qurtar. Bu tip hadisələr onlarla, yüzlərlədir. Dövlətin – hüquq-mühafizə orqanlarının adekvat yanaşma və təhlil tərzləri olmadığından, ya da belə bir araşdırma geniş mənada sərf etmədiyindən cəmiyyətdə belə hallar geniş yayılmaq xətti üzrə hərəkətlidir.
Dindar dindarı öldürərkən…
Ağır cinayət hadisəsi Naxçıvanda baş verib. Xəbərlərdə kənd mollasının öldürdüyü axundun Vasif Talıbovun qohumu olduğu bildirilirdi. Olsun. Sonucda bir dindarın qətl törətməsindən söhbət gedir. Islam əxlaqına və qaydalarına görə mömin qardaşını öldürmək öz ətini yemək kimidir. Özünə qəsddir. Amma dini rəhbər daha rütbəlini öldürür. Buradan iki nəticə çıxır. Birincisi budur ki, Vasif Talıbovun yaxın qohumu olmaq da vətəndaşa kömək edə bilmir ki, ona qarşı qəsd edilməsin və əks tərəf cinayətə əl atmadan öz problemini həll etsin. Yəni Talıbovun axund qohumu dindar olsa da, incitmək psixologiyasına malikdir. Bu səlahiyyəti ona verən isə rejimin korrupsiya ağırlıqlı mahiyyətidir. Dindarın dindar kimi yaşaya bilməməsini kiminsə psixi vəziyyəti deyil, bütün sahələri kompleks işğalda saxlayan hakimiyyətin idarəetmə üsulları şərtləndirir. Məsələn, daxili aləmi Allah sevgisi ilə zəngin olan bir dindar başqa bir dindara niyə ölüylə məşğul olmaq səlahiyyəti bağışlayan vəsiqə verməsin? Deməli, o ya dindar deyil, ya da qarşı tərəf bu sənədə layiq. Tərəflərdən biri hansısa formada fırıldağa əl atıb. Amma dini mövzuda dələduzluq, yaxud da vəzifədən sui-istifadə psixologiyasını yəqin ki, bu proseslərə nəzarət edən və təşkil edən hakimiyyət orqanlarında axtarmaq lazımdır.
Əsgəri öldürən əsgər…
Psixologiyadan az-çox anlayan şəxslərə izah etməyə ehtiyac yoxdur ki, bir neçə şəxsi öldürməyi qarşısına məqsəd qoyan şəxs partlayıcıdan deyil, silahdan istifadə edirsə, deməli, o, intihar barədə fikirləşmir. Belə bir hadisəni iki şəxs törədibsə, xüsusilə intihardan danışmağa dəymir. Çünki iki nəfər daha çox şəxsi öldürsə, bunun arxasında plan dayanır. Intihar isə “intihar atmosferi”nə düşməyənə qədər planlaşdırılmır. Üstəlik, ikili – qarşılıqlı intihar başadüşülən deyil. Çünki birinci atəş açan şəxsin ölmüş adam tərəfindən necə öldürüldüyü anlaşılmır. Deməli, bu hadisə də intihar olmaq yükündən çox uzaqdır və tamam başqa motivlərlə yenidən araşdırılmalıdır.
MTN hara baxır?
Azərbaycan ordusunda fəaliyyət göstərən bir qurum da var – MTN. Bu nazirliyin əməkdaşları guya orduda hərbi əkskəşfiyyat işini həyata keçirir. Reallıqda isə bu adamlar hərbi hissələrdəki maxenasiyaların bir neçə faizinə şərik olmaqla ümumi konveyerin bir hissəsinə çevrilirlər. Bu cür hadisələrdə onlardan soruşmaq lazımdır ki, hanı sizin hansısa cinayəti önlədiyiniz bircə dənə işiniz? Heç kim nəsə təqdim edə bilməz. Ona görə də orduda belə hallar baş verir. Daha dəqiq fakt istəyənlər üz tutsunlar ixtiyari hərbi hissəyə – hər şeyi biləcəklər. Ona görə də bu tip olayları vətəndaşların dəli olması kimi qiymətləndirmək qətiyyən yolverilməzdi.
Bənənyar olayları sübut etdi…
Bənənyarda baş verən son olay sübut etdi ki, bəzən özünəqəsd kiminsə müdafiə xarakterli sonuncu addımıdır. Yəni ailə üzvlərinin qanunsuz həbs olunmasına və işgəncələrə məruz qalmasına son verilməsini təmin etmək üçün vətəndaş özünü yandırmışdı. Bənzər bütün olayların arxasında da siyasi sistemin bu və ya başqa formada iştirakı şübhəsizdir. Eyni zamanda elələri tapılar ki, bu sətirlərin müəllifini məsələni tam siyasiləşdirməkdə ittiham etsin. Polemikaya hazırıq…
P.S. Əziz həmvətənlər, özünüzə, sizin durumunuzda olanlara qıymayın. Bizi bu vəziyyətə salanlardan qurtulmaq üçün tədbirlər görün. P.P.S. Yazı çapa gedərkən Gəncədə baş vermiş daha bir intiharın sorağı gəldi.
Seymur Həziyev
Ölkəni bürümüş ölüm kabusunun arxasında nə durur?
Son günlər ölkənin ən diqqət çəkən hadisələri intiharlardır. Insanlar bu və ya başqa motivdən özlərinə qəsd edirlər. Sosial vəziyyətin pisliyindən, hüquq-mühafizə orqanlarının ədalətsizliyindən və bu kimi onlarla səbəbdən baş verir intiharlar. Bəlkə də bizim saydığımız səbəblərin heç biri rol oynamır bu olaylarda. Amma əsas odur ki, insanlar özlərinə qəsd etmək yolunu seçirlər və bu qəsd prosesi müəyyən bir həddə qədər şüurlu, daha doğrusu, yarım şüurlu halda baş verir. Bəzi hallarda isə bu cür özünəqəsdlər hansısa vəziyyətdən çıxış yoludur. Azərbaycanda baş verən intihar hallarının sıxlığı və ardıcıllığı bizi vadar etdi ki, bu olayların incələnməsini aparaq və özünəqəsdin motivlərini oxuculara təqdim edək. Bu yazının məqsədi heç də maraqlı bir materialla oxucu diqqəti qazanmaq deyil. Bizim əsas ideyamız kütləvi psixoloji yayqınlıq halında olan intiharı yaradan səbəbləri ortaya çıxarmaq və özünəqəsdin heç də uğurlu yol olmadığını dəyərli oxucularımız vasitəsiylə xalqa yaymaqdır.
Melanxoliya sonuncu səbəbdir…
Intihar hallarını daha çox qəsdçilərin melanxolik temperamenti ilə şərh edirlər. Özünə qapılmaq, daxili aləmin gərginliyi, aşırı romantizm və sairə insana real həyat hadisələri ilə bacarmaqda mane ola bilər və psixoloji çıxılmazlıq özünəqəsdi “əsaslandırar”. Amma müxtəlif temperamentdən, peşədən və ya yaşdan, zümrədən olan insanların özlərinə qəsd etmələri araşdırmanın çoxşaxəli aparılmasına əsas verir. Azərbaycanda bu və ya digər dövlət orqanlarının fəaliyyətsizliyi, daha doğrusu, qanuni fəaliyyət göstərməməsi də intiharlara səbəb ola bilir. Sonuncu intihar hadisəsi BDU-nun tələbəsinin özünü asmasıdır. Bu hadisədə ola bilsin ki, melanxolik bir səbəb, temperamental uyumsuzluq axtarmaq olar. Baxmayaraq ki, bu da bir səbəb kimi zəif əsaslıdır. Nədən ki, hətta bir melanxolik insanın da özünü öldürməsi, ya da bu fikrə düşməsi üçün hansısa çıxılmazın olması şərtdir. Bu çıxılmaz müxtəlif hallarda başqa-başqa motivli ola bilər. Məsələn, sevgi məsələsi, hansısa yalanın ictimailəşməsi qorxusu və s. Belə hallar ola bilir. Amma bütün hadisələri eyni motiv əsasında təhlil və təqdim etmək də doğru olmaz. Azərbaycan kimi ölkələrdə bir sıra dəyərlər sıradan çıxıb. Məsələn, sevgi, səmimiyyət, utanmaq, ictimai qınaqdan çəkinmək və s. Bu tip ölkələrdə özünəqəsdlər heç vaxt hansısa dəyərin aşınmasına etiraz əlaməti olaraq baş vermir. Yəni melanxoliya indi ikinci dərəcəlidir. Çünki hissi aləm kompleks olaraq ölgünləşib və insanlar daha çox bioloji olaraq var olmağa və davam etməyə cəhd edirlər. Bu o deməkdir ki, artıq cəmiyyətdə bioehtiyaclar bütün heyvani hiss və tələbləri önə çıxarıb. Elə isə can qorxusu və yaşamaq istəyi güclü olmalıdır. Özünə qəsdə nə vadar edir???
Islam dininin olduğu ölkələrdə intihar halları xüsusən zəif müşahidə olunur. Bu dinin qayda və vədlərində açıq deyilir ki, qəsdçi Yaradan tərəfindən ciddi cəzalanır. Yəni özünə bu və ya başqa formada əziyyət verənlər, ya da qəsd edənlər axirətdə cəhənnəmlə müjdələniblər. Amma Azərbaycanda dindarların arasında da belə hallar çıxır – özlərini öldürənlər, ya da öz əqidə yoldaşlarını. Elə isə araşdırılmalı istiqamətlər tamam başqa olmalıdır. Azərbaycanda hakim psixoloji vəziyyət nədir? Insanlar öz durumlarından narazı olduqda onu dəyişdirmək gücündədirlərmi? Belə bir imkan olmadıqda nə etməli? Bu sualları təqdim edəcəyimiz faktların araşdırılması zamanı cavablandırmağa çalışacağıq.
Özünü öldürən iş adamı
Bakı rayonlarından birində iş adamı özünü yandırdı. Bir neçə ay öncə baş verən olayda qəsdçinin ölümünə başqa şəxslər mane oldular və onu xilas etdilər. Amma hadisədən bir neçə gün sonra həmin iş adamı özünü asaraq həyatına qəsd edir. Bu hadisə geniş araşdırma predmeti olmalıdır. Təkcə ölüm faktı kimi yox. Həm də ağır psixoloji hadisə kimi. Əgər bir nəfər özünü melanxoliyadan yandırırsa və ölümcül haldan xilas olursa, deməli o, ölümə cəhdin əzabını yaşayır. Yenidən ölümə cəhd edirsə, deməli, söhbət melanxoliyadan getmir. Onu yaşamağa qoymayan səbəb, yaxud səbəblər daha əzabverici və ya sıxıcıdır. Azərbaycanda “müstəqil iş adamı” anlayışı nə qədər ciddi təsir bağışlayır – bu da bir məsələdir. Yəni hansısa oliqarxın biznes işlərini görən adam özünü öldürürsə, bu həm də həmin oliqarxla onun münasibətləri sistemində aydınlaşdırılmalıdır. Daha praktik bir təhlükə tamam başqa aspektlərdən – ola bilsin ailəsini, ya da hansısa konkret yaxınını təqib etdiyi üçün və bunun müqabilində ölməkdən başqa yol təklif edilmədiyindən bu yola əl atılıb.
Dövlət məmuru özünü asır…
Sumqayıtda “Bağlar idarəsi”nin müdiri özünü asmışdı. Altı uşağını atasız qoyub, özünü öldürür. Belə bir sual ortaya çıxır ki, altı uşaq sahibi olmağa hazır olan şəxs özünü hansı halda öldürə bilər? Bu olayın araşdırılmasında təbii ki, qeyri-rəsmi versiya daha həqiqi idi. Rəhbərlik etdiyi idarənin balansında olan torpaqları satmaq üçün daha vəzifəli şəxsdən şifahi göstəriş alan məmur bu işi görür. Bütün pulları alır. Torpaqların paylanması anında bu səlahiyyət onun idarəsindən alınıb, verilir bələdiyyə strukturlarına. Iki milyon manata qədər borc içində altı uşaqla ortada qalan adama isə pulların böyük qismini mənimsəmiş iri məmurdan heç bir yardım gəlmir. Təbii ki, borc sahibləri ya torpağı, ya da pulu tələb edirlər. Qaçmaq ailəni girov qoymaq deməkdir. Yenə də böyüklərin “təklif” etdiyi variant qalır – öl qurtar. Bu tip hadisələr onlarla, yüzlərlədir. Dövlətin – hüquq-mühafizə orqanlarının adekvat yanaşma və təhlil tərzləri olmadığından, ya da belə bir araşdırma geniş mənada sərf etmədiyindən cəmiyyətdə belə hallar geniş yayılmaq xətti üzrə hərəkətlidir.
Dindar dindarı öldürərkən…
Ağır cinayət hadisəsi Naxçıvanda baş verib. Xəbərlərdə kənd mollasının öldürdüyü axundun Vasif Talıbovun qohumu olduğu bildirilirdi. Olsun. Sonucda bir dindarın qətl törətməsindən söhbət gedir. Islam əxlaqına və qaydalarına görə mömin qardaşını öldürmək öz ətini yemək kimidir. Özünə qəsddir. Amma dini rəhbər daha rütbəlini öldürür. Buradan iki nəticə çıxır. Birincisi budur ki, Vasif Talıbovun yaxın qohumu olmaq da vətəndaşa kömək edə bilmir ki, ona qarşı qəsd edilməsin və əks tərəf cinayətə əl atmadan öz problemini həll etsin. Yəni Talıbovun axund qohumu dindar olsa da, incitmək psixologiyasına malikdir. Bu səlahiyyəti ona verən isə rejimin korrupsiya ağırlıqlı mahiyyətidir. Dindarın dindar kimi yaşaya bilməməsini kiminsə psixi vəziyyəti deyil, bütün sahələri kompleks işğalda saxlayan hakimiyyətin idarəetmə üsulları şərtləndirir. Məsələn, daxili aləmi Allah sevgisi ilə zəngin olan bir dindar başqa bir dindara niyə ölüylə məşğul olmaq səlahiyyəti bağışlayan vəsiqə verməsin? Deməli, o ya dindar deyil, ya da qarşı tərəf bu sənədə layiq. Tərəflərdən biri hansısa formada fırıldağa əl atıb. Amma dini mövzuda dələduzluq, yaxud da vəzifədən sui-istifadə psixologiyasını yəqin ki, bu proseslərə nəzarət edən və təşkil edən hakimiyyət orqanlarında axtarmaq lazımdır.
Əsgəri öldürən əsgər…
Psixologiyadan az-çox anlayan şəxslərə izah etməyə ehtiyac yoxdur ki, bir neçə şəxsi öldürməyi qarşısına məqsəd qoyan şəxs partlayıcıdan deyil, silahdan istifadə edirsə, deməli, o, intihar barədə fikirləşmir. Belə bir hadisəni iki şəxs törədibsə, xüsusilə intihardan danışmağa dəymir. Çünki iki nəfər daha çox şəxsi öldürsə, bunun arxasında plan dayanır. Intihar isə “intihar atmosferi”nə düşməyənə qədər planlaşdırılmır. Üstəlik, ikili – qarşılıqlı intihar başadüşülən deyil. Çünki birinci atəş açan şəxsin ölmüş adam tərəfindən necə öldürüldüyü anlaşılmır. Deməli, bu hadisə də intihar olmaq yükündən çox uzaqdır və tamam başqa motivlərlə yenidən araşdırılmalıdır.
MTN hara baxır?
Azərbaycan ordusunda fəaliyyət göstərən bir qurum da var – MTN. Bu nazirliyin əməkdaşları guya orduda hərbi əkskəşfiyyat işini həyata keçirir. Reallıqda isə bu adamlar hərbi hissələrdəki maxenasiyaların bir neçə faizinə şərik olmaqla ümumi konveyerin bir hissəsinə çevrilirlər. Bu cür hadisələrdə onlardan soruşmaq lazımdır ki, hanı sizin hansısa cinayəti önlədiyiniz bircə dənə işiniz? Heç kim nəsə təqdim edə bilməz. Ona görə də orduda belə hallar baş verir. Daha dəqiq fakt istəyənlər üz tutsunlar ixtiyari hərbi hissəyə – hər şeyi biləcəklər. Ona görə də bu tip olayları vətəndaşların dəli olması kimi qiymətləndirmək qətiyyən yolverilməzdi.
Bənənyar olayları sübut etdi…
Bənənyarda baş verən son olay sübut etdi ki, bəzən özünəqəsd kiminsə müdafiə xarakterli sonuncu addımıdır. Yəni ailə üzvlərinin qanunsuz həbs olunmasına və işgəncələrə məruz qalmasına son verilməsini təmin etmək üçün vətəndaş özünü yandırmışdı. Bənzər bütün olayların arxasında da siyasi sistemin bu və ya başqa formada iştirakı şübhəsizdir. Eyni zamanda elələri tapılar ki, bu sətirlərin müəllifini məsələni tam siyasiləşdirməkdə ittiham etsin. Polemikaya hazırıq…
P.S. Əziz həmvətənlər, özünüzə, sizin durumunuzda olanlara qıymayın. Bizi bu vəziyyətə salanlardan qurtulmaq üçün tədbirlər görün. P.P.S. Yazı çapa gedərkən Gəncədə baş vermiş daha bir intiharın sorağı gəldi.
«Nə bu il, nə də gələn il Qarabağla bağlı heç bir irəliləyiş olmayacaq»
Arif Yunus: «Rusiyanın əsas məqsədi odur ki, Qarabağ məsələsi həll olunmasın»
Rəsmi mətbuat orqanlarında Bakıda keçirilən Azərbaycan-Rusiya forumunun təbliğatı davam etməkdədir. Artıq bu proses pik nöqtəsinə çatıb. “Azərbaycan” qəzeti 2010-cu ilin beynəlxalq təşkilatlarda vəziyyətin müsbət istiqamətdə inkişafı baxımından əlverişli olduğunu bildirir. Belə bir məqamda isə bu tip forumun keçirilməsini müsbət addım kimi qiymətləndirir.
ATƏT sədrliyinin Qazaxıstana keçməsi, Mövlud Çavuşoğlunun AŞ PA prezidenti seçilməsi, Islam Konfransı Təşkilatının Xocalı faciəsini “insanlığa qarşı cinayət” kimi tanımasının diplomatik fəaliyyət üçün yaxşı zəmin yaratdığını deyən müəllif 2010-cu ilin əvvəlində Rusiya-Azərbaycan münasibətindəki dönüşü Dağlıq Qarabağ probleminin nizamlanmasında yeni keyfiyyət mərhələsi kimi də izah edir.
Əslində vəziyyət necədir? 2010-cu ili münaqişənin nizamlanmasında həlledici hesab etmək olarmı və Rusiyanın burda nə kimi rolu olacaq?
Məsələyə münasibət bildirən konfliktoloq Arif Yunus forumun mahiyyəti barədə deyilənləri adi piar kampaniyası adlandırdı. Ekspert bu kimi fikirlərə ciddi yanaşmadığını da qeyd etdi: “Adi piar kampaniyasıdır. Açıq-aşkar təbliğat xarakteri daşıyan ifadələrdi. Buna ciddi yanaşmaq olmaz. Çünki nə bu il, nə də gələn il Qarabağla bağlı heç bir irəliləyiş olmayacaq. Söz-söhbətlər, prezidentlərin görüşü, həmsədrlərin regiona səfərləri olacaq. Yenə deyəcəklər ki, irəliyə doğru bir addım atılıb. Hamısı boş sözdür. Bizə nəticə lazımdır. Nəticə də olmayacaq”.
A.Yunus Rusiyanın münaqişənin həlli prosesində yalnız mənfi rol oynadığını da vurğuladı: “Həqiqətən də Rusiya böyük rol oynayır. Amma bu mənfi roldu. Rusiyanın əsas məqsədi odur ki, Qarabağ məsələsi həll olunmasın. Qarabağ məsələsi həll olunsa, özü də fərqi yoxdur kimin xeyrinə, deməli, sabah Türkiyə ilə Ermənistanın da münasibətləri yaxşılaşacaq. Onda ermənilər məsələ qaldıra bilər ki, Rusiyann hərbi bazası bizə lazım deyil. Ona görə Rusiyanın Qarabağla bağlı əsas məqsədi odur ki, münaqişə həll edilməsin və bundan Azərbaycanla Ermənistana qarşı təzyiq vasitəsi kimi istifadə edilsin”.
Ekspertin fikrincə, Azərbaycan Rusiyaya nə qədər güzəşt etsə də, ondan istədiyini ala bilməyəcək: “Belə tipli forumlarla göstərmək istəyirlər ki, hər şey Rusiyadan asılıdır. Yəni Azərbaycan öz siyasətində Rusiyaya daha böyük hörmətlə yanaşsa, rusiyameylli olsa, onda bəlkə onlar bizə Qarabağı qaytarmaqda kömək edər. Deyirlər ki, lazım olsa, bütün qazımızı Rusiyaya verməliyik. Nə istəyirlər etsinlər, ancaq Rusiya bizə Qarabağı qaytarmayacaq. Əsas məqsəd hər şeyi götürmək, amma əvəzinə heç nə verməməkdir. Ona görə Azərbaycan-Rusiya forumuna, ordakı çıxışlara fikir vermirdim. Bilirdim ki, söhbət nədən gedəcək. Bundan sonra da fikir verən deyiləm”.
Fizzə
«Nə bu il, nə də gələn il Qarabağla bağlı heç bir irəliləyiş olmayacaq»
Arif Yunus: «Rusiyanın əsas məqsədi odur ki, Qarabağ məsələsi həll olunmasın»
Rəsmi mətbuat orqanlarında Bakıda keçirilən Azərbaycan-Rusiya forumunun təbliğatı davam etməkdədir. Artıq bu proses pik nöqtəsinə çatıb. “Azərbaycan” qəzeti 2010-cu ilin beynəlxalq təşkilatlarda vəziyyətin müsbət istiqamətdə inkişafı baxımından əlverişli olduğunu bildirir. Belə bir məqamda isə bu tip forumun keçirilməsini müsbət addım kimi qiymətləndirir.
ATƏT sədrliyinin Qazaxıstana keçməsi, Mövlud Çavuşoğlunun AŞ PA prezidenti seçilməsi, Islam Konfransı Təşkilatının Xocalı faciəsini “insanlığa qarşı cinayət” kimi tanımasının diplomatik fəaliyyət üçün yaxşı zəmin yaratdığını deyən müəllif 2010-cu ilin əvvəlində Rusiya-Azərbaycan münasibətindəki dönüşü Dağlıq Qarabağ probleminin nizamlanmasında yeni keyfiyyət mərhələsi kimi də izah edir.
Əslində vəziyyət necədir? 2010-cu ili münaqişənin nizamlanmasında həlledici hesab etmək olarmı və Rusiyanın burda nə kimi rolu olacaq?
Məsələyə münasibət bildirən konfliktoloq Arif Yunus forumun mahiyyəti barədə deyilənləri adi piar kampaniyası adlandırdı. Ekspert bu kimi fikirlərə ciddi yanaşmadığını da qeyd etdi: “Adi piar kampaniyasıdır. Açıq-aşkar təbliğat xarakteri daşıyan ifadələrdi. Buna ciddi yanaşmaq olmaz. Çünki nə bu il, nə də gələn il Qarabağla bağlı heç bir irəliləyiş olmayacaq. Söz-söhbətlər, prezidentlərin görüşü, həmsədrlərin regiona səfərləri olacaq. Yenə deyəcəklər ki, irəliyə doğru bir addım atılıb. Hamısı boş sözdür. Bizə nəticə lazımdır. Nəticə də olmayacaq”.
A.Yunus Rusiyanın münaqişənin həlli prosesində yalnız mənfi rol oynadığını da vurğuladı: “Həqiqətən də Rusiya böyük rol oynayır. Amma bu mənfi roldu. Rusiyanın əsas məqsədi odur ki, Qarabağ məsələsi həll olunmasın. Qarabağ məsələsi həll olunsa, özü də fərqi yoxdur kimin xeyrinə, deməli, sabah Türkiyə ilə Ermənistanın da münasibətləri yaxşılaşacaq. Onda ermənilər məsələ qaldıra bilər ki, Rusiyann hərbi bazası bizə lazım deyil. Ona görə Rusiyanın Qarabağla bağlı əsas məqsədi odur ki, münaqişə həll edilməsin və bundan Azərbaycanla Ermənistana qarşı təzyiq vasitəsi kimi istifadə edilsin”.
Ekspertin fikrincə, Azərbaycan Rusiyaya nə qədər güzəşt etsə də, ondan istədiyini ala bilməyəcək: “Belə tipli forumlarla göstərmək istəyirlər ki, hər şey Rusiyadan asılıdır. Yəni Azərbaycan öz siyasətində Rusiyaya daha böyük hörmətlə yanaşsa, rusiyameylli olsa, onda bəlkə onlar bizə Qarabağı qaytarmaqda kömək edər. Deyirlər ki, lazım olsa, bütün qazımızı Rusiyaya verməliyik. Nə istəyirlər etsinlər, ancaq Rusiya bizə Qarabağı qaytarmayacaq. Əsas məqsəd hər şeyi götürmək, amma əvəzinə heç nə verməməkdir. Ona görə Azərbaycan-Rusiya forumuna, ordakı çıxışlara fikir vermirdim. Bilirdim ki, söhbət nədən gedəcək. Bundan sonra da fikir verən deyiləm”.
Fizzə
Rauf Mirqədirov: «Azərbaycan tərəfi qətnamələri ara-sıra təhrif olunmuş vəziyyətdə yada salır»
Nyu-Yorkun “Sərhədsiz vasitəçilər” mərkəzinin analitiki Tom Fituak Dağlıq Qarabağ münaqişəsi barədə danışıb. “Turan”a müsahibəsində o, böyük ümidlərin olmasına baxmayaraq, prezidentlərin son görüşünün nəinki nizamlanmaya yaxınlaşmadığını, əksinə, geriyə doğru bir addım olduğunu bildirib. Prezidentlərin daim təzyiq altında olduğunu deyən analitikin sözlərinə görə, onların ən böyük düşməni də qorxudur.
Azərbaycanın mümkün addımları barədə şərh verən Fituak bildirib ki, Ermənistan prezidenti ilə razılaşmaq mümkün olmadığı üçün ən yaxşı yol məsələnin BMT-nin müzakirəsinə çıxarılmasıdır. Ekspertin fikrincə, bütün Qafqazı əhatə edəcək və üçüncü tərəfin Ermənistanla Azərbaycan prezidentləri üçün tövsiyələr hazırlamasına gətirib çıxaracaq prosesə başlamaq lazımdır.
Bəs yerli ekspertlər bu fikirlə nə dərəcədə razıdır?
Məsələyə münasibət bildirən siyasi şərhçi Rauf Mirqədirov Amerikalı ekspertin fikirləri ilə razılaşdığını qeyd etdi: “Amerikalı analitiklə tamamilə razıyam. ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədrləri müxtəlif motivlərə, əslində özlərinin maraqlarına görə BMT Təhlükəsizlik Şurasının məlum dörd qətnaməsini tamamilə unudublar. Həmin qətnamələr tam Azərbaycanın maraqlarına cavab verməsə də, orda münaqişənin həllinin əsas prinsipləri öz əksini tapıb. Təəssüflər olsun ki, həmsədrlər özlərini elə aparırlar, guya həmin qətnamələr yoxdur və onlar tərəflərə hansısa variantlar təqdim edir. Tərəflər həmin variantlarla razılaşmırsa, onlar yenilərini təqdim edirlər. Bu sonsuz qapalı və nəticəsi olmayan bir dairəyə çevrilə bilər. Amma həmin qətnamələrdə kifayət qədər aydın şəkildə münaqişənin həlli prinsipləri göstərilib. Birincisi, qətnamədə göstərilib ki, erməni hərbi qüvvələri Dağlıq Qarabağ ətrafındakı bütün ərazilərdən şərtsiz, təcili çıxarılmalıdırlar. Bütün kommunikasiyalar açılmalıdır. Təhlükəsizlik məsələləri həll edilməlidir. Qaçqınlar və məcburi köçkünlər əvvəlki yaşayış yerlərinə qayıtmalıdırlar. Bu tədbirlər həyata keçiriləndən, münaqişənin nəticələri aradan qaldırıldıqdan, təhlükəsizlik məsələləri həll olunduqdan sonra Dağlıq Qarabağın hüquqi statusu müəyyənləşdirilməlidir”.
Ekspertin fikrincə, Azərbaycan tərəfi məsələni yenidən BMT Təhlükəsizlik Şurasına çıxara və heç olmasa, həmin dörd qətnamədən pis olmayan yeni bir qətnamənin qəbuluna nail ola bilsə, bu, münaqişənin həllində təkan ola bilər: “Həmsədrlər həmin qətnamələrə əsaslanmaq məcburiyyətində qalarlar. Azərbaycan tərəfi qətnamələri ara-sıra təhrif olunmuş vəziyyətdə yada salır. Ancaq həmin qətnamələrdə Azərbaycanı qane etməyən cəhət ondan ibarətdir ki, orda Ermənistan münaqişə tərəfi kimi göstərilməyib. Orda söhbət yerli erməni qüvvələrindən gedir. Hətta Ermənistandan xahiş olunur ki, bu münaqişənin həllində iştirak etsin”.
R.Mirqədirovun sözlərinə görə, qətnamələrin bu cür qəbulunda həmin dövrün xüsusiyyətləri var idi. Lakin indi, diplomatik uğurdan danışılan bir dövrdə daha tutarlı qətnamələrin qəbuluna nail olmaq mümkündür.
Fizzə
Rauf Mirqədirov: «Azərbaycan tərəfi qətnamələri ara-sıra təhrif olunmuş vəziyyətdə yada salır»
Nyu-Yorkun “Sərhədsiz vasitəçilər” mərkəzinin analitiki Tom Fituak Dağlıq Qarabağ münaqişəsi barədə danışıb. “Turan”a müsahibəsində o, böyük ümidlərin olmasına baxmayaraq, prezidentlərin son görüşünün nəinki nizamlanmaya yaxınlaşmadığını, əksinə, geriyə doğru bir addım olduğunu bildirib. Prezidentlərin daim təzyiq altında olduğunu deyən analitikin sözlərinə görə, onların ən böyük düşməni də qorxudur.
Azərbaycanın mümkün addımları barədə şərh verən Fituak bildirib ki, Ermənistan prezidenti ilə razılaşmaq mümkün olmadığı üçün ən yaxşı yol məsələnin BMT-nin müzakirəsinə çıxarılmasıdır. Ekspertin fikrincə, bütün Qafqazı əhatə edəcək və üçüncü tərəfin Ermənistanla Azərbaycan prezidentləri üçün tövsiyələr hazırlamasına gətirib çıxaracaq prosesə başlamaq lazımdır.
Bəs yerli ekspertlər bu fikirlə nə dərəcədə razıdır?
Məsələyə münasibət bildirən siyasi şərhçi Rauf Mirqədirov Amerikalı ekspertin fikirləri ilə razılaşdığını qeyd etdi: “Amerikalı analitiklə tamamilə razıyam. ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədrləri müxtəlif motivlərə, əslində özlərinin maraqlarına görə BMT Təhlükəsizlik Şurasının məlum dörd qətnaməsini tamamilə unudublar. Həmin qətnamələr tam Azərbaycanın maraqlarına cavab verməsə də, orda münaqişənin həllinin əsas prinsipləri öz əksini tapıb. Təəssüflər olsun ki, həmsədrlər özlərini elə aparırlar, guya həmin qətnamələr yoxdur və onlar tərəflərə hansısa variantlar təqdim edir. Tərəflər həmin variantlarla razılaşmırsa, onlar yenilərini təqdim edirlər. Bu sonsuz qapalı və nəticəsi olmayan bir dairəyə çevrilə bilər. Amma həmin qətnamələrdə kifayət qədər aydın şəkildə münaqişənin həlli prinsipləri göstərilib. Birincisi, qətnamədə göstərilib ki, erməni hərbi qüvvələri Dağlıq Qarabağ ətrafındakı bütün ərazilərdən şərtsiz, təcili çıxarılmalıdırlar. Bütün kommunikasiyalar açılmalıdır. Təhlükəsizlik məsələləri həll edilməlidir. Qaçqınlar və məcburi köçkünlər əvvəlki yaşayış yerlərinə qayıtmalıdırlar. Bu tədbirlər həyata keçiriləndən, münaqişənin nəticələri aradan qaldırıldıqdan, təhlükəsizlik məsələləri həll olunduqdan sonra Dağlıq Qarabağın hüquqi statusu müəyyənləşdirilməlidir”.
Ekspertin fikrincə, Azərbaycan tərəfi məsələni yenidən BMT Təhlükəsizlik Şurasına çıxara və heç olmasa, həmin dörd qətnamədən pis olmayan yeni bir qətnamənin qəbuluna nail ola bilsə, bu, münaqişənin həllində təkan ola bilər: “Həmsədrlər həmin qətnamələrə əsaslanmaq məcburiyyətində qalarlar. Azərbaycan tərəfi qətnamələri ara-sıra təhrif olunmuş vəziyyətdə yada salır. Ancaq həmin qətnamələrdə Azərbaycanı qane etməyən cəhət ondan ibarətdir ki, orda Ermənistan münaqişə tərəfi kimi göstərilməyib. Orda söhbət yerli erməni qüvvələrindən gedir. Hətta Ermənistandan xahiş olunur ki, bu münaqişənin həllində iştirak etsin”.
R.Mirqədirovun sözlərinə görə, qətnamələrin bu cür qəbulunda həmin dövrün xüsusiyyətləri var idi. Lakin indi, diplomatik uğurdan danışılan bir dövrdə daha tutarlı qətnamələrin qəbuluna nail olmaq mümkündür.
Fizzə